Teletubisie imiona - poznaj wszystkich bohaterów / flickr scalpod
Czwórka Teletubisi to Tinky Winky, Dipsy, Laa-Laa i Po – kolejno fioletowy, zielony, żółta i czerwona postać kultowej brytyjskiej bajki BBC z 1997 roku. Każdy z bohaterów ma swój charakterystyczny kolor, antenkę o innym kształcie oraz ulubiony rekwizyt – od czerwonej torebki Tinky Winky’ego po hulajnogę Po. Mimo że bajka powstała ponad 25 lat temu, jej bohaterowie wciąż żyją w popkulturze – dzięki memom, internetowym żartom i rebootowi serii, który ruszył w 2022 roku na Netflixie.
Spis treści
ToggleNajszybszy sposób na zapamiętanie wszystkich postaci to zestawienie imienia z kolorem, antenką i ulubionym przedmiotem. Każdy z czwórki Teletubisi ma swój własny, unikalny zestaw cech, które odróżniają go od pozostałych.
| Imię | Kolor | Antenka | Rekwizyt | Wzrost |
|---|---|---|---|---|
| Tinky Winky | fioletowy | trójkąt | czerwona torebka | najwyższy |
| Dipsy | zielony | prosta, pionowa kreska | czarny kapelusz w cętki | drugi co do wzrostu |
| Laa-Laa | żółta | spiralna, skręcona | pomarańczowa piłka | trzecia |
| Po | czerwona | okrągła pętla | hulajnoga | najmniejsza |
Imiona Teletubisi są identyczne w polskiej i oryginalnej, angielskiej wersji bajki – twórcy serialu Anne Wood i Andrew Davenport wymyślili nazwy, które miały brzmieć „dziecięco i lekko” w każdym języku. Stąd ich charakterystyczne brzmienie z powtarzającymi się sylabami (Tinky Winky, Laa-Laa) lub krótkimi, łatwymi do wymówienia formami (Po, Dipsy).
Tinky Winky to fioletowy Teletubiś z trójkątną antenką na głowie, najwyższy z czwórki bohaterów. Jego charakterystycznym rekwizytem jest czerwona torebka, z którą prawie nigdy się nie rozstaje. To właśnie ta torebka stała się powodem jednej z największych kontrowersji w historii bajki – w 1999 roku amerykański duchowny Jerry Falwell oskarżył postać o „promowanie homoseksualizmu” wśród dzieci, łącząc fioletowy kolor, torebkę i trójkątną antenkę w „symbol gejowski”. Producenci BBC kategorycznie odrzucili te zarzuty.
W polskiej wersji bajki imię Tinky Winky bywa zapisywane potocznie jako „Tinki Winki” lub błędnie „Pinky Winky” – ten ostatni wariant powstał z pomyłki, bo Po, najmniejsza i różowoczerwona Teletubiska, bywa czasem mylona z fioletowym Tinky Winkiem. Poprawna pisownia w polskim, jak i w oryginale angielskim, to Tinky Winky.
Postać w oryginalnym serialu BBC grał najpierw Dave Thompson, później Simon Shelton (znany aktor pantomimy), a w nowszych odcinkach Jeremy Maron. W rebootu Netflixa z 2022 roku w postać Tinky Winky’ego wciela się Rachelle Beinart.
Dipsy to zielony Teletubiś z prostą, pionową antenką w kształcie pojedynczej kreski. Jest drugim co do wzrostu Teletubisiem, a jego charakterystycznym akcesorium jest czarno-biały kapelusz w plamiaste, krowie wzory. Spośród całej czwórki Dipsy bywa przedstawiany jako najbardziej uparty i niezależny – to on najczęściej „nie zgadza się” z pozostałymi i robi rzeczy po swojemu.
W oryginale postać podkłada John Simmit, brytyjski aktor i stand-uper afrokaribijskiego pochodzenia. Producenci wybrali Simmit’a świadomie, by Dipsy reprezentował różnorodność etniczną w bajce – jego głos ma charakterystyczny rytm i sposób mówienia odróżniający go od pozostałych bohaterów.
Imię Dipsy w angielskim odnosi się do słowa „dippy” oznaczającego „zwariowany, nieco pomylony” – co pasuje do charakteru postaci. W polskiej wymowie często wymawia się przez polski akcent „Dipsi” (z ostrym „i”), choć poprawniej brzmi „Dypsi” z miękkim „y”.
Laa-Laa to żółta Teletubiska z charakterystyczną spiralną, skręconą antenką przypominającą sprężynkę. Jest trzecia co do wzrostu w czwórce i wyróżnia się tym, że uwielbia tańczyć i śpiewać – jej imię pochodzi od dziecięcego „la-la-la” jako symbolu śpiewania. Jej ulubionym rekwizytem jest pomarańczowa piłka, z którą często gra.
Postać kreowała w oryginale Nikky Smedley, brytyjska tancerka, która faktycznie wykonała większość choreografii Laa-Laa. To dlatego scenki taneczne z Laa-Laa wyglądają bardziej dopracowanie technicznie niż u pozostałych Teletubisi – za maską ukrywała się prawdziwa zawodowa tancerka. W późniejszych odcinkach postać przejęła Rebecca Hyland.
Imię Laa-Laa zapisywane jest z myślnikiem między sylabami (Laa-Laa, nie Lala ani LaLa), co odzwierciedla oryginalną pisownię z brytyjskiej wersji bajki. W polskim slangu fanowskim postać bywa nazywana po prostu „Lala” – i ta wersja również jest często wyszukiwana w internecie.
Po to najmniejsza i jednocześnie najmłodsza Teletubiska, w intensywnym czerwonym kolorze, z okrągłą antenką w kształcie pętli na głowie. Jej charakterystycznym rekwizytem jest hulajnoga, z którą jeździ po Tubby Land, a w polskiej wersji często słychać jej powitanie „Po, Po, Po!” wypowiadane wesołym, dziecięcym głosem.
Postać grała Pui Fan Lee, brytyjska aktorka chińskiego pochodzenia, która mówiła swoje kwestie w jednym dialekcie chińskim – kantońskim. To unikalna cecha Po – jako jedyna z czwórki Teletubisi wypowiada w oryginalnej wersji bajki słowa w niezangielskim języku. W polskiej wersji dubbingu ta cecha została zachowana w postaci kilku zwrotów po chińsku.
Po, choć najmniejsza, w wielu odcinkach okazuje się najbardziej odważna i ciekawa świata – to ona pierwsza eksploruje nowe miejsca i często wciąga pozostałych w przygody. Jej kolor (czerwony) jest często mylony z różowym, dlatego w polskim Google pojawia się fraza „różowy teletubiś” – chodzi właśnie o Po.
Czwórka głównych Teletubisi nie jest jedyną grupą bohaterów bajki. W Tubby Land mieszka też kilka innych ważnych postaci, które warto znać:
W rebooty Netflixa z 2022 roku dodano też nowe postacie poboczne, ale czwórka głównych Teletubisi pozostała bez zmian.

Bajkę stworzyło dwoje brytyjskich twórców telewizji dziecięcej: Anne Wood i Andrew Davenport, produkując ją przez ich własną firmę Ragdoll Productions dla brytyjskiego nadawcy BBC. Pierwszy odcinek wyemitowano 31 marca 1997 roku na kanale BBC Two. Anne Wood, pomysłodawczyni, chciała stworzyć program dla dzieci w wieku 1-4 lat – czyli grupy, która wtedy była praktycznie pomijana przez telewizję publiczną.
Sam koncept Teletubisi był rewolucyjny – postacie wyglądały jak zabawki, mieszkały w futurystycznym podziemnym domu z technologią lat 90., miały telewizory w brzuchach (stąd nazwa „tele-tubbies” – od „tele” + „tubby” czyli „pulchny”), a ich dialogi składały się głównie z prostych, powtarzanych słów po angielsku. To budziło zarówno zachwyt rodziców (bajka była łatwa do oglądania z małymi dziećmi), jak i krytykę pedagogów (oskarżano twórców o „infantylizowanie języka”).
W Polsce Teletubisie zadebiutowały w TVP1 w 1999 roku i natychmiast stały się ogromnym hitem. Pokolenie urodzone na przełomie wieków (1995-2005) wychowało się na tej bajce, a dziś dorośli Polacy z sentymentem wracają do imion Tinky Winky’ego, Dipsy’ego, Laa-Laa i Po. Reboot serii ruszył na Netflixie 14 listopada 2022 roku z nową obsadą, ale tymi samymi czterema postaciami.
Czwórka Teletubisi to Tinky Winky (fioletowy), Dipsy (zielony), Laa-Laa (żółta) i Po (czerwona). Każdy ma własną antenkę w innym kształcie i charakterystyczny rekwizyt – torebkę, kapelusz, piłkę i hulajnogę.
Cztery główne kolory Teletubisi to fioletowy (Tinky Winky), zielony (Dipsy), żółty (Laa-Laa) i czerwony (Po). Dodatkowo postać Noo-Noo (odkurzacz) jest turkusowo-niebieska, a słońce-niemowlę ma żywy, pomarańczowy kolor światła słonecznego.
Czerwona Teletubiska nazywa się Po. To najmniejsza i najmłodsza postać z czwórki, z okrągłą antenką i ulubioną hulajnogą. W polskim Google bywa też wyszukiwana jako „różowy teletubiś”, choć formalnie jej kolor to czerwony.
Żółta Teletubiska to Laa-Laa. Charakteryzuje się spiralną antenką przypominającą sprężynkę i ulubioną pomarańczową piłką. To trzecia co do wzrostu postać w czwórce.
Fioletowy Teletubiś to Tinky Winky – najwyższy z czwórki bohaterów, z trójkątną antenką i charakterystyczną czerwoną torebką. To także postać, wokół której wybuchła w 1999 roku medialna kontrowersja związana z domniemaną symboliką LGBT.
Zielony Teletubiś to Dipsy – druga co do wzrostu postać w czwórce, z prostą, pionową antenką i czarno-białym kapeluszem w cętki przypominającym wzór krowy.
Odkurzacz mieszkający z Teletubisiami w ich domu nazywa się Noo-Noo. Jest turkusowo-niebieski, mówiący tylko przez wydawanie dźwięków ssania, a jego rolą jest sprzątanie domu Teletubisi. W bajce często też wyjada Tubby Custard (różowy krem) prosto z misek.
Premiera bajki Teletubisie odbyła się 31 marca 1997 roku w brytyjskim BBC Two. Twórcami byli Anne Wood i Andrew Davenport, produkujący serial przez firmę Ragdoll Productions. W Polsce bajka pojawiła się w TVP1 w 1999 roku, a najnowsza wersja produkcji ruszyła na Netflixie w listopadzie 2022 roku.
Twórcy bajki nigdy oficjalnie nie określili płci żadnego z Teletubisi. Anne Wood i Andrew Davenport świadomie wybrali tę niejednoznaczność, by dzieci mogły same się identyfikować z postaciami niezależnie od płci. W praktyce jednak Tinky Winky’ego, Dipsy’ego i Po często traktuje się jako postacie chłopięce, a Laa-Laa jako dziewczęcą.
Różowo-fioletowy deser, który Teletubisie z lubością jedzą w bajce, nazywa się Tubby Custard (po polsku „tubisiowy krem” lub „krem tubisiowy”). Razem z Tubby Toast (tubisiowy chleb/grzanka) stanowi główne jedzenie postaci w Tubby Land.
Bajka, której premiera była ćwierć wieku temu, wciąż pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych formatów dziecięcych na świecie. W roku 2026 imię Tinky Winky’ego rozpoznaje większość polskich dorosłych, a millenialsi i osoby z generacji Z używają twarzy Teletubisi w memach internetowych – od żartów o „drugim sezonie życia” po sarkastyczne komentarze typu „happy Po Po Po Tinky Winky energy”. Bajka, której producenci celowali w dwulatków, wytworzyła kulturowy ślad tak głęboki, że stała się referencją humorystyczną dla dorosłych.
Powód tego fenomenu leży w prostocie kojarzenia kolor-imię-cecha. W epoce, w której każda nowa serialowa produkcja wymaga skomplikowanego trzymania wątków, Teletubisie oferują dokładnie odwrotne doświadczenie – cztery jasne, czyste postacie z natychmiast rozpoznawalnymi cechami. Tinky Winky to fioletowy z torebką, Dipsy zielony z kapeluszem, Laa-Laa żółta z piłką, Po czerwona z hulajnogą. Tak proste, że pokoleniowo niezawodne. Dla rodziców pokazujących dziś bajkę swoim dzieciom to nie tylko sposób na zajęcie najmłodszych, ale też nostalgiczny powrót do własnego dzieciństwa